Niels Janssen

Niels Janssen (Nijmegen, 1967)

Niels Janssen heeft aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam in 1991-1992 het basisjaar gevolgd en is daarna gaan studeren aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. Na het behalen in 1996 van zijn diploma in de schilder- en tekenkunst en grafische technieken is hij werkzaam als beeldend kunstenaar, docent en workshopbegeleider. Janssen exposeert regelmatig in Nederland, op verschillende plekken zoals Hotel New York (Rotterdam), OD36 (Delft), Chierie Gallery (Amsterdam), Pulchri Studio (Den Haag) etc. Tevens heeft hij in Italië exposities gerealiseerd met een internationaal gezelschap van kunstenaars. Voor het uitvoeren van opdrachten en het verrichten van voorwerk heeft hij Spanje en Maleisië bezocht.

Op deze tentoonstelling “De Hollandse tuin” laat Niels een 50-tal kleine en twee grote tekeningen zien, uitgevoerd in potlood, houtskool en contékrijt, in een aantal gevallen gecombineerd met Oost-Indische inkt. De kleine tekeningen zijn gebaseerd op een enkel idee, in de grote tekeningen tuimelt een veelheid van ideeën over elkaar heen.Het gelijktijdig werken aan de reeks kleine en de grote tekeningen zorgt voor een wisselwerking die de kunstenaar als zeer vruchtbaar ervaart. In de kleine tekeningen ligt de nadruk op idee, in de grote tekeningen op het ontstaansproces over een langere periode. De wederzijdse beïnvloeding maakt dat nieuwe ideeën vaak tot stand komen in de grote werken, bijv. doordat overlappende vormen een onvoorziene (of ongeziene) voorstelling teweeg brengen. Omgekeerd houdt de ideematige benadering van de kleine werken de maalstroom van de grote werken in balans en vult erop aan.

Hoewel Niels Janssen breed is geïnteresseerd, ligt het accent binnen zijn werk op het surrealisme. Hij is vooral geïnteresseerd in het zichtbaar maken van voorstellingen die zich in het onbewuste afspelen. Taal speelt hierbij een belangrijke rol. Door een onderwerp vanuit woorden te "omsingelen" ontstaan er titels, die op hun beurt weer beelden genereren. Dikwijls levert dit proces resultaten op die zich onttrekken aan klassieke logica. Niet omdat Janssen zich hiertegen verzet, maar omdat hij heeft ervaren dat logica slechts één van de manieren is om zich te verhouden tot de wereld. In het onbewuste ligt een universum verscholen met eigen onbenoembare wetten. Kunst is in Niels’ ogen een metafoor voor het leven in al zijn grilligheid. Zo kan een ingrijpende persoonlijke ervaring evengoed als de behoefte om misstanden in de twereld of de politiek aan de orde te stellen de aanleiding vormen voor een tekening. Hij voelt zich verwant aan kunstenaars als Melle, Jeroen Bosch, Kamagurka, Picasso, L.F. Céline en Frank Zappa.