Bernard Visser

Bernard Visser (Scheveningen,1949) woont en werkt in Weert. Naast beeldhouwer is hij ook schilder en striptekenaar. Tijdens zijn werk als onderwijzer op Curaçao raakt hij gefascineerd door de kunstvoorwerpen van de oorspronkelijke prehistorische indiaanse bevolking. Hij doet veldonderzoek en ontwikkelt op deze manier een archeologische blik die bepalend zal blijken te zijn voor zijn latere werk. Na zijn terugkeer in Nederland studeert hij aan de Stadsacademie en de Jan van Eyckacademie in Maastricht. Hij raakt onder de indruk van Permeke, Beuys en vooral van de Catalaan Tápies. Er volgen vele solotentoonstellingen onder meer in Utrecht, Amsterdam, Middelburg, Lelystad en Den Bosch. Daarnaast neemt hij deel aan diverse kunstmanifestaties, uitwisselingen en groepspresentaties (Kunst RAI 95). Werk van hem gaat o.a.naar Japan (Ginza Museum Tokyo), Galerie Nesle in Parijs, en een reizende tentoonstelling, samengesteld door de provincie Limburg, gaat naar München, Mannheim en Glasgow. In opdracht maakt hij muurschilderingen en beelden en hij neemt deel aan verschillende projecten waaronder ‘Zingende Hoofden’. Een bijzonder project met grote beelden van hoofden, op de vloer van de Paterkerk in Weert, met zang vanuit de hele wereld.

Werk
Blijvend thema in zijn werk is de menselijke gestalte. Zijn beelden gaan terug naar de essentie, getuigen van een aardse visie en roepen existentiële vragen op die ons dwingen tot nadenken. Beelden die vertrouwd overkomen maar ons ook het gevoel geven onderweg iets te zijn kwijtgeraakt. De beelden zijn van hout en modder. Ze komen zichtbaar uit een boomstam en de modder bestaat uit zand en kunstharsbinder. Opvallend is de gehechtheid van de kunstenaar aan de tastbare wereld. Hij is pleitbezorger van de “eerste wereld, de wereld van alle zintuigen”. “Je moet oog in oog met het werk kunnen staan, het zien, aanraken en ruiken. En nu kun je er omheen lopen”.